Studio kodów QR

Kod QR (Quick Response) to dwuwymiarowy kod kreskowy zapisany jako siatka jasnych i ciemnych modułów. Najczęściej służy do szybkiego otwierania linków, ale może przechowywać także zwykły tekst, dane kontaktowe, ciągi konfiguracyjne Wi‑Fi, identyfikatory płatności i inne krótkie informacje. Dzięki temu łatwo przenosisz dane z papieru lub ekranu do telefonu bez przepisywania.

To Studio kodów QR stawia na prosty i neutralny proces: wklej tekst lub URL, wybierz format (PNG albo SVG) i pobierz wynik. Poziom korekcji błędów (L/M/Q/H) pozwala dopasować odporność: wyższy poziom lepiej znosi zabrudzenia i gorszy druk, ale zmniejsza ilość danych, które mieszczą się w kodzie. Równie ważny jest margines (quiet zone) — czysta ramka wokół kodu pomaga skanerom wykryć granice wzoru.

Typowe payloady to URL (https://…), krótki tekst albo formaty rozpoznawane przez aplikacje. Dla Wi‑Fi często działa zapis WIFI: (np. WIFI:T:WPA;S:NazwaSieci;P:Haslo;;). Dla kontaktów popularny jest vCard (BEGIN:VCARD … END:VCARD). Jeśli używasz znaków spoza ASCII (np. polskie znaki lub emoji), kod może stać się gęstszy, bo rośnie liczba bajtów do zakodowania — przy małym wydruku lepiej skrócić treść.

PNG to obraz rastrowy, więc sprawdza się w komunikatorach i tam, gdzie wymagane są klasyczne pliki graficzne. SVG jest wektorowe, dlatego skaluje się bez utraty ostrości i jest najlepszym wyborem do druku (plakaty, etykiety, wizytówki) oraz projektów w narzędziach DTP. Przy druku utrzymuj wysoki kontrast (ciemny przód, jasne tło), nie przycinaj marginesu i unikaj zbyt „kreatywnych” modyfikacji modułów, które mogą utrudnić odczyt.

Rozmiar eksportu wpływa na niezawodność. Większy plik daje więcej pikseli na moduł i lepiej znosi skalowanie przez inne aplikacje. Jeśli kod ma trafić do dokumentów lub layoutów, SVG minimalizuje ryzyko artefaktów przy zmianie rozmiaru. Przy PNG unikaj zmniejszania z wygładzaniem; gdy musisz przeskalować, użyj skalowania „nearest neighbor” i przetestuj skan na docelowym materiale.

Jeśli używasz kolorów, kluczowa jest czytelność. Najbezpieczniej działa ciemny foreground na jasnym tle; zbyt jasne barwy i niski kontrast często zawodzą w trudnym oświetleniu. Przezroczyste tło ułatwia wkomponowanie w projekt, ale wzór lub tekstura pod spodem może utrudnić skan. W druku warto wybierać matowe podłoże i zachować odpowiedni margines, żeby aparat łatwo odnalazł granice kodu.

Jeśli kod nie skanuje, najczęstsze przyczyny to niski kontrast, zbyt mały margines, zbyt mały rozmiar wydruku albo zbyt długi tekst, który zagęszcza wzór. Pomaga zwiększenie rozmiaru fizycznego, podniesienie korekcji błędów lub skrócenie treści (np. przez krótki URL). Warto przetestować kod w kilku aplikacjach skanujących przed publikacją. Narzędzie nie jest projektowane do trwałego przechowywania danych — po pobraniu możesz wyczyścić sesję jednym działaniem.