STL İçin Yüksek Kontrastlı Height Map Hazırlama

Adım adım

1. 1

   Mümkünse 16-bit ile başlayın

   Daha yüksek bit derinliği bantlaşmayı azaltır. 8-bit kullanacaksanız gradyanları pürüzsüz tutun ve agresif kontrast sıçramalarından kaçının. 8 bit gri ton size 256 ayrık seviye verir. Bunu 4 mm’lik bir rölyefe yayınca basamak başına 15,6 mikron düşer; kulağa cömert gelir, ta ki yavaş bir gradyan basana kadar — gökyüzü, bir yanak, arka plan geçişi — o zaman her seviye sınırı yüzeyde uzanan bir teras olarak belirir. 16 bit 65.536 seviye verir ve bu basamakları katman yüksekliğinin çözebildiğinin epey altına indirir. Photoshop, Krita ve GIMP 2.10+ 16 bit gri PNG’yi sorunsuz işler; bedeli dosyanın iki kat büyük olmasıdır, o kadar.

2. 2

   Temiz gri tona normalize edin

   Tek kanallı gri tona çevirin. Renk gürültüsünü temizleyin ve arka planı uniform tutun. Kaynakta JPEG blokları varsa, artefaktları büyütmemek için erken aşamada PNG’ye geçin. Gri görünen bir RGB dosyası bırakmak yerine görüntüyü gerçekten tek kanala düşürün; üç kanalın ortalamasını alan bir dönüştürücü, ekranda göremediğiniz renk gürültüsünü seve seve içeri taşır. Sonra histogramı okuyun. Arka plan taban düzlemi olacaksa tek bir değerde durmalı — en alçak nokta için 0’da saf siyah — kare boyunca 3 ile 11 arasında gezinmemeli; çünkü bu gezinme hafif eğimli bir zemine dönüşür ve parçanın oturma yüzeyini bozar.

3. 3

   Gürültü ve sıkıştırma izlerini temizleyin

   Hafif denoise veya çok küçük Gaussian blur uygulayın. Amaç, rölyef mesh’te dikenleşecek benekleri kaldırmak. Temiz bir taramada 0,5–1,0 px Gaussian genelde yeter; yüksek ISO’da çekilmiş bir fotoğraf önce düzgün bir gürültü gidericiye ihtiyaç duyar. Miktarı, tek bir kaçak pikselin Z’de neye dönüşeceğine bakarak seçin. 1800 px’e açılmış 60 mm’lik bir haritada tek piksel X’te 33 mikrondur — ama tam beyaz bir benek Z’de milimetrelerce yükselir; nozulun devirip baskı boyunca sürükleyeceği bir iğne. Bulanıklık ucuz bir sigortadır. Ancak 2 px’i geçtiğinizde korumak istediğiniz kenarları da yuvarlamaya başlarsınız.

4. 4

   Kontrastı kırpmadan kontrol edin

   Seviye/curves ile dinamik aralığı ayarlayın; ancak bilinçli değilse siyah/beyazları düz platolara ezmeyin. Clipping, basılı rölyefte teraslaşma ve bantlaşma üretir. Gri ton aralığını rölyef derinliği bütçeniz gibi düşünün. Model Z’de 4 mm ise ve görsel yalnızca 60–190 arası değerleri kullanıyorsa mevcut derinliğin yarısını çöpe atıyorsunuz; baskı yayvan ve cansız çıkar. Aralığı en derin nokta 0’a, en yüksek nokta 255’e (ya da 65535’e) yaklaşacak biçimde gerin ama iki uçta da biraz pay bırakın — bir avuç kırpılmış beyaz piksel, tam da bir burnun ya da saç çizgisinin detaylı kalması gereken yerde plato oluşturur.

5. 5

   STL’ye dönüştürün ve rölyefi doğrulayın

   PNG / SVG → STL dönüştürücü ve dilimleyici önizlemede yüzeyi inceleyin. Basamak/bantlaşma görürseniz kontrastı azaltın veya kaynak bit derinliğini artırın. Haritanın piksel sayısını fotoğraf makinesinin ürettiğine değil, basacağınız ölçüye göre seçin. FDM için 0,1 mm’de bir örnek fazlasıyla yeter: 100 mm’lik bir plaket enine yaklaşık 1000 px ister, 6000 px’lik bir kaynak size sadece üçgen kazandırır. Height field’da her piksel iki üçgene dönüşür; yani 6000 × 4000, 48 milyon üçgen demektir — çoğu dilimleyicinin ağır ağır açtığı, bazılarının hiç kabul etmediği bir dosya. Dönüşümden önce Lanczos ya da bicubic ile küçültün; bu işlem artık gürültüyü de bedavaya ortalar.

6. 6

   Kalınlık ve ölçeği kontrol edin

   Rölyef baskılar da taban ve baskıya uygun kalınlık ister. Dilimleyicide X/Y/Z ölçülerini kontrol edin ve Ölçek & kalınlık rehberini mm ölçekleme için referans alın. Rölyefin altına gerçek bir taban koyun. Asmayı düşündüğünüz bir plakette 1,5–2 mm makul bir zemindir; 1 mm’nin altında düz bir panel soğurken tabladan kalkar ve rölyefi de beraberinde götürür. Taban kalınlığı rölyef derinliğinden ayrıdır — 2 mm tabanla 3 mm toplam yükseklik geriye yalnızca 1 mm modülasyon bırakır; bu, ince bir oyma görünümü için çoğu zaman tam kıvamındadır ama bir portre için fena hâlde azdır.

7. 7

   Rölyef değil oyma istiyorsanız görüntüyü ters çevirin

   Height map’ler beyazı yüksek kabul eder. Görüntüyü ters çevirdiğinizde beyaz en derin kesim olur; damga, kalıp ve baskı takımları gibi basılan parçanın bitmiş nesnenin negatifi olduğu işlerde istediğiniz tam da budur. Ters çevirince iki şey değişir. Daha önce taban düzleminiz olan arka plan artık üst yüzeydir ve temiz, tek bir değerde olmak zorundadır. Bir de en ince detaylar malzemenin içine bakar; nozulun oraya ulaşması gerekir — 0,6 mm’lik bir sırt olarak keyifle basılan bir detay, 0,6 mm’lik bir oluk olarak çoğu zaman başarısız olur, çünkü yaklaşık 1 mm’den dar bir kanal iki duvarında da düzgün perimetre alamaz. O çizgileri ters çevirdikten sonra değil, önce kalınlaştırın.

8. 8

   Litofan kalınlığını ve arka aydınlatmayı ayarlayın

   Litofanlar geçirgenlikle okunan height map’lerdir; dolayısıyla sayılar değişir. İnce olan parlaktır: en beyaz vurgular için 0,6–0,8 mm, masif siyah için 2,5–3,0 mm, gri aralık da ikisinin arasına yayılır. Kısa kenarı üzerinde dik basın; 0,1 mm katman, %100 dolgu, duvarların ötesinde üst-alt kabuk yok, beyaz ya da natürel PLA — pigmentli filament kontrastı öldürür. Perimetreler düzgün kaynasın diye 30–40 mm/s’ye inin; aralarında kalan her boşluk panel aydınlandığında parlak bir iğne deliği olarak görünür. Kaynağı ters çevirmeyi de unutmayın; litofanda resmin en koyu yeri en kalın plastiktir.

9. 9

   Bir saatinizi vermeden önce rölyefi önizleyin

   STL’yi açın ve karşıdan değil, ışıkla yalayıcı bir açıdan bakın. Yalayıcı ışık terasları, aşırı keskinleştirmenin bıraktığı hale izlerini ve seviye ayarının kırptığı yerlerdeki sert uçurumları ortaya çıkarır. Sonra dilimleyip katman önizlemesinde çeyrek ve yarı yükseklik civarında tek tek ilerleyin: modelin geniş bir bölgesi iki komşu katman arasında belirip kayboluyorsa, orada gözle görülür bir raf olarak basılacak bir plato vardır. Bunu görselde düzeltmek bir dakika sürer. Dört saatlik baskıdan sonra fark etmek ise dört saate mal olur.