3D Görüntüleyici

CAD, 3D baskı, oyun geliştirme ve tarama dosyalarını tek bir yerde açın. STL, OBJ, GLB, 3MF veya PLY dosyasını sürükleyin, anında görüntülensin — hem ayrıştırma hem render WebGL ile kendi cihazınızda çalışır, hiçbir şey yüklenmez.

Format desteği pratikte şöyle görünüyor. STL 3D baskının ortak dilidir: birimi, rengi ve sahne yapısı olmayan çıplak bir üçgen listesi; binary ve ASCII varyantlarının ikisi de otomatik algılanır. OBJ, malzemelerini ayrı bir .mtl dosyasından çağıran metin tabanlı bir mesh formatıdır; bu yüzden tek başına açılan bir OBJ dokusuz görünür — bu bir hata değil, formatın doğru çalışmasıdır. Görünüm önemliyse tercih edilecek format GLB’dir, çünkü sahne grafiğini, PBR malzemeleri ve dokuları tek bir binary dosyaya paketler. 3MF, STL’in olması gereken modern baskı formatıdır; birim, renk ve birden fazla nesne taşır. PLY ise tarayıcı ve fotogrametri çıktısıdır ve çoğu zaman vertex bazlı renk içerir — görüntüleyici bunu da render eder.

Ölçüm paneli, çoğu kişinin dilimleyici yerine bir görüntüleyici açmasının asıl sebebidir. Sınırlayıcı kutu modelin tablanıza sığıp sığmadığını söyler; dilimlemeye başlamadan önce Ender sınıfı bir yazıcı için 220×220×250 mm veya bir P1S için 256×256×256 mm ile karşılaştırın. Hacim doğrudan malzeme ve maliyet göstergesidir: santimetreküp değerini PLA için yaklaşık 1,24 g/cm³ ile çarpınca %100 dolulukta gram karşılığını bulur, sonra gerçek doluluk oranınıza göre ölçeklersiniz. Yüzey alanı duvar süresini ve kaplama/reçine ihtiyacını tahmin etmenizi sağlar. Üçgen sayısı ise performans uyarınızdır: 100 binin altı her yerde rahattır, birkaç yüz bin detaylı bir parça için normaldir, birkaç milyon ise dilimleyiciyi sürükleyecek bir fotogrametri taramasıdır ve muhtemelen önce sadeleştirilmelidir.

Katı, tel kafes ve X-Ray modlarının her biri farklı bir soruyu yanıtlar. Katı, yüzeyi basılacağı veya render edileceği hâliyle gösterir. Tel kafes topolojiyi açığa çıkarır: bir eğrinin on iki mi iki yüz segmentten mi oluştuğunu, bir taramanın düzensiz üçgenlenip üçgenlenmediğini ve bir boolean işleminin nerede kıymık üçgenler bıraktığını görürsünüz. X-Ray iç geometriyi gösterir: kapalı boşluklar, kazara oluşmuş ikinci bir kabuk, dışa aktarımda içeride unutulmuş destekler veya dolu sandığınız hâlde içi boş çıkan bir parça. Üç mod arasında geçiş yapmak saniyeler sürer ve yazıcıda saatlere mal olacak sorunları önceden yakalar.

Bir görüntüleyicinin söyleyemeyecekleri konusunda dürüst olmak gerekir. Üçgenleri çizer; onları doğrulamaz ve onarmaz. Mesh’in non-manifold olduğunu, normallerin ters döndüğünü, yüzeylerin kendi kendini kestiğini ya da dilimleyicinin saçmalamasına yol açacak delikler bulunduğunu size söylemez; bunlar için mesh onarım aracı gerekir. Hacim ve yüzey alanı kapalı ve tutarlı yönlendirilmiş bir mesh varsayar; delikli veya ters yüzeyli bir modelde bu sayılar biraz değil ciddi biçimde yanlış çıkabilir. Ayrıca STL hiçbir birim taşımaz: 25 mm gibi görünen bir model, dışa aktaranın ne kastettiğine bağlı olarak 25 inç ya da 25 keyfi birim olabilir. Ölçek 25,4 kat sapıyorsa sebebi tam olarak budur.

Her şey yerelde çalışır. Dosya File API ile okunur, JavaScript ve WebAssembly ile ayrıştırılır ve WebGL ile çizilir — bir model yüklerken DevTools’ta Network sekmesini açarsanız tek bir upload isteği görmezsiniz. NDA altında çalışan, henüz duyurulmamış bir donanım üzerinde uğraşan ya da müşterisinin CAD verisini elinde tutan biri için mesele tam olarak budur; çünkü çevrimiçi görüntüleyicilerin çoğu modeli render edebilmek için önce kendi sunucusuna yükler.

Performans tarafında masaüstü tarayıcılar yaklaşık 200 MB’a kadar rahat çalışır. Mobil tarayıcılar bellek açısından çok daha kısıtlıdır ve bu sınıra varmadan tökezler; telefonda kabaca 50 MB’ın altında kalın. Render GPU’ya bağlıdır, yani tümleşik bir grafik yongası 5 milyon üçgenlik bir taramayı açar ama akıcı çalıştırmaz.

Tipik kullanımlar: sekiz saatlik bir baskıya başlamadan önce indirilen STL’i kontrol etmek, Blender açmadan bir müşterinin GLB dosyasını önizlemek, taranmış bir PLY’nin vertex renkleriyle birlikte geldiğini doğrulamak, bir parçanın iki revizyonunu sınırlayıcı kutularından karşılaştırmak ve ürün sayfası, wiki, dokümantasyon ya da bir pull request için şeffaf veya özel arka planlı temiz bir ekran görüntüsü almak — çoğu zaman bir görsel değişikliği diff’ten çok daha hızlı anlatır.